Ineens stonden daar 30 makkelijke moestuinen, op een plek waar ik dat nooit had verwacht. De tuin van “gebouw 17” op het terrein van mijn werkgever. ’s Ochtends stond er alleen een vrachtwagentje van startorganic.org en ’s avonds op weg terug naar huis was het al klaar. Uiteraard ging ik meteen op onderzoek uit, want ik zie het wel zitten om een moestuintje van de zaak te beheren en zelf mijn eigen lunch te groeien.
Na een kleine speurtocht en een babbeltje met de tuinman kwam ik uit bij onze afdeling ‘Social Innovation’. Die vertelde me dat zes van de moestuintjes worden aangelegd voor verse groenten voor de kantine, en dat de rest zal worden verdeeld onder geïnteresseerde medewerkers van het ‘green team’. Drie minuten later had ik me uiteraard ook ingeschreven en inmiddels wacht ik met grote spanning af.
Nu heb ik al eerder in Amsterdam wel wat geëxperimenteerd met tomaten en bonen in de
easy2grow, maar dat was natuurlijk kinderspel vergeleken met een moestuintje van 4 bij 8 voet, ofwel een slordige 3 vierkante meter. Californië produceert de helft van alle groenten en fruit voor de 200 miljoen inwoners van de US. Ik hoop van harte om daaraan te gaan bijdragen.
Een van mijn grootste zorgen in Amsterdam naast het weer en wind op mijn dakterras was het voldoende water geven. Vandaar ben ik daar nooit groots met een moestuin begonnen. Gelukkig is daar hier aan gedacht. Tja, dit is
Silicon Valley, dus uiteraard is er een druppelslang en bewateringssysteem geïnstalleerd in elk tuintje. Maar goed ook, want de temperatuur tikt hier met gemak dagelijks de 25 graden aan, wolken zijn vrij zeldzaam en regen al helemaal.
De aanmeldprocedure bestaat naast inschrijven en het accepteren van de voorwaarden verder alleen uit het volgen van een verplichte introductiebijeenkomst. Je mag alleen goedgekeurde organische zaden gebruiken die zijn toegestaan in Californië en organische mest. En de opbrengst mag niet commercieel worden verkocht. Oh ja, en er staat nog expliciet bij dat je alleen in de pauze mag werken aan je tuintje of in je eigen tijd. Ik heb al een creatieve oplossing in mijn hoofd die ik zal delen als de tijd rijp is.
Het organische karakter van de tuintjes is meteen ook een belangrijke reden voor dit project. Gebouw 17 voldoet aan een speciale
LEED milieu norm die regels stelt over bouwmaterialen, eigen opwekking van energie en milieuvriendelijkheid. De nieuwe campus die Apple gaat bouwen gaat ook aan de regels voldoen. Deze tuintjes staan in de tuin van gebouw 17 en leveren zo weer punten op voor de verhoogde standaard sinds het gebouw een aantal jaar terug is gebouwd. En zo houden we het goud-keurmerk, krijg ik hopelijk een tuintje en snijdt het mes aan twee kanten.
Ik ben heel benieuwd hoe dit experiment aanslaat hier en vooral hoeveel animo er is. De campus waar ik werk heeft zo’n 2500 mensen, dus er is een tuintje voor ca. 1% van alle medewerkers. Vandaar wordt er ook nadruk gelegd op het voordeel van delen van de grond en dus het onderhoud met je afdeling of een paar collega’s. Ik zie zelf ook vooral het voordeel dat ik hier mijn eigen lunch kan plukken en met Halloween mijn eigen pompoen kan uitsnijden. Als de konijntjes hier rond de campus die niet al eerder ontdekken dan. “Dont worry, there are no bunnies around the campus” werd me verteld bij de aanmelding, maar tja, die zie ik toch echt rondhuppelen hier in de buurt als ik wel eens hardloop langs de creek trail. Net als (ratel)slangen en vossen trouwens, maar die eten gelukkig alleen hardlopers en geen met zorg geteelde organische bloemkooltjes.
Eind deze week hoor ik of ik een tuintje krijg. Met mijn optimistische aard ben ik maar vast begonnen met de planning van de eerste ronde zaaien. Waar zal ik eens mee beginnen en hoe plan ik het zo dat in september alles rijp en plukbaar is? Je tips zijn van harte welkom!
